AnasayfaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 ~ Carlie B. ~

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Carlie Bia Turner
Yedek Profesör
Yedek Profesör
avatar

Mesaj Sayısı : 32
Gerçek İsim : Damla
Sihirsel Soy : Safkan
En Belirgin Özellik : Kendinden Emin Hali
Rpg Puanı :
81 / 10081 / 100
Düello Gücü :
0 / 1000 / 100

MesajKonu: ~ Carlie B. ~   Cuma Haz. 24, 2011 2:35 am

NOT:
 
Malikanenin uzun koridorunda salona doğru hızla koşuyordu Valerie. Saldırıya uğramışlardı ve aile üyelerinin yardıma ihtiyacı vardı. Bu sırada arkasından bir sersemletme büyüsü geldi ancak isabet etmedi ona. Bu durumdan faydalanarak büyük bir öfkeyle arkasına döndü ve bir an bile tereddüt etmeden laneti savurdu: “ Avada Kedavra “ kendi büyüsü de isabet etmemişti ancak kolonlardan birini patlattı ve peşindeki zavallı kolonun altında kaldı. Asası uzak bir yere fırlamıştı. Bir an duraksadı ve geri dönüp yerdeki asayı cüppesinin cebine koydu. Kendisine küfürler savuran zavallının dibine geldi ve ona acıyan bir gülümsemeyle bakarak yüzüne tükürdü. Böyle eziklere eziyet etmek hoşuna gidiyordu Valerie’nin. Asasını kıza doğrulttu ve fısıldadı: “Sersemlet” Kız büyünün etkisiyle bayılmıştı. Bu saldırıyı savuşturduktan sonra birilerini konuşturmak gerekecekti bu yüzden yerde baygın yatan kızın canını bir süreliğine bağışlamıştı Adela. Kısa süreli bir kahkaha attı ve tekrar salona doğru koştu. Kapıdan içeri girdiğinde salona tam bir karmaşa hakimdi. Kardeşlerini toz bulutunun arasında seçemiyor yerlere dökülmüş olan kitapların üstünden atlayarak düşmanlarına ulaşmaya çalışıyordu. 'Bu gelenler kimdi? ‘ Tam bu soruyu düşündüğü sırada çok tanıdık bir ses duydu. Sesin geldiği tarafa baktığında Yoldaşlıktan Colin’i gördü. Uzun boyu ve kaslı vücudu hala ilgisini çekiyordu Adela’nın, yeşil gözlerinin teninin rengiyle uyumu ve dalgalı dağınık saçları da Colin’in düşmanı olduğunu bilmese başını döndürebilirdi. Ancak o Yoldaşlığın bir üyesiydi ve artık ölmesi gerekiyordu. “ Ahh Colin! Bu gece benim evimi basmaya gelirsin ha? Bunu sana ödeteceğim! “ Sözlerini tükürürcesine söylemişti. Valerie’yi duyan Colin yüzünde anlamı pek de belli olmayan bir gülümsemeyle döndü ve “ Ben de seni gördüğüme sevindim Rie. “ diyerek karşılık verdi. Bu sözlerin üzerine bir anda geçmişe gitti Adela. Aralarında hiç kimsenin bilmediği şeyler geçmişti. Colin Yoldaşlık için casus olarak seçilmiş ve Valerie’nin kalbini çalmıştı. Onun bir hain olduğunu öğrenene kadar Adela Colin’i sevmiş ve ona tüm sırlarını açmıştı. Bazıları hariç… Colin’e aşık olsa da onda yanlış bir şeyler olduğunu fark etmiş Karanlığın gerçek sırlarını asla açmamıştı. Colin’in sözleri ardından geçen bir saniyede düşünmüştü bunların hepsini Adela ve içindeki öfkesi biraz daha artmıştı, kendine hakim olamayarak bağırdı: “ Seni lanet olası! Crusio! “ Colin neler olduğunu anlayamadan acılar içinde yere düşmüştü. Adela ise kazanmış olduğu küçük zaferin küçük mutluluğunu yaşıyordu. Asasını indirmeden Colin’e yaklaştı ve yine öfkeyle konuştu. “ Gelmek için yanlış zamanı seçtin Col...” Sözlerini bitiremeden elindeki asası uçmuştu. Bunun etkisiyle eli geriye doğru savruldu ve Colin de normale dönerek Adela’ya bir büyü savurdu. Bu defa da Velarie’nin canı yanıyordu ancak çok etkili değildi. Colin her zamanki gibi bu büyüyü başaramıyordu Adela’ya karşı. Bundan yararlanarak birkaç dakika önce cebine attığı asayı aldı ve üzerine gelen diğer büyüleri savuşturdu. Öfkesi her saniye artıyor ve acı çektirerek öldürme isteği tüm bedenini tutkuyla sarıyordu. Duyduğu tutku üşürcesine titremesine neden oldu ve ateş saçan gözlerini Colin’in çimen yeşili gözlerine dikti. Bunu fark eden Colin tekrar konuşmaya başladı: “ Hiç değişmemişsin tatlım! Hala tedbirli ve eskisinden daha da fazla öfkelisin..” Bu sözlerin üzerine Rie Colin’in ne yapmaya çalıştığını çözmüştü, en zayıf yanından yararlanmaya çalışıyordu ancak bu defa başarılı olamayacaktı. Etkilenmişçesine bir ifade kapladı yüzünü ve ardından da bir gülümseme ve küçük bir kız çocuğu edasıyla cevap verdi. “Her zaman öyleyimdir Colin bilirsin, ama bu defa beni kandıramayacaksın.” Sesi bir çocuğun saflığında olabilirdi ancak sesindeki nefret ve tehdit iki dudağının arasından çıkan her harfte yoğun bir şekilde belli oluyordu. Tehditkar sözlerinin ardından büyük bir nefret ve öfkeyle böğürürcesine ve hayatında ilk defa biraz da olsa çekinerek o son laneti savurdu, pişman olacağını bilmeden… “Avada Kedavra!” Birkaç dakika önce Rie’nin bayılttığı kızın asasından çıkan yeşil ışık Colin’i tam göğsünden vurmuştu. Ne olduğunu anlayamadan lanetin isabetiyle yere düşen Colin kendini öldüren kadına düşmen ve delicesine aşık olarak yummuştu gözlerini. Laneti savurduktan sonra ne yaptığının farkına varan Adela bir an şok geçirdi. Colin ölmüştü ve bunun olmasını Valerie sağlamıştı. Ne yapacağını bir an kestiremedi ve oradan uzaklaşmak istedi. Gitmek istiyordu ancak beyni durmuş, ayakları onun kontrolü dışında hareket etmeye başlamıştı. Ağır adımlarla yerde hareketsiz duran Colin’in bedeninin yanına gitti ve diz çöktü. O an tüm kargaşa yok olmuş ışıklar birer birer sönmüş gibiydi. Sadece yerde yatan Colin ve hemen onun yanında diz çökmüş Rie vardı sanki. Gözlerindeki karanlığı aşk, hüzün ve umutsuzluk ele geçirmiş, karanlığı yerinden etmişlerdi. Son kez Colin’in çimen yeşili ancak bu defa donuk gözlerine baktı ve dudaklarına küçük bir öpücük kondurarak onun gözlerini kapattı. Ardından büyük bir hızla yerinden fırladı, bu hareketle her şey eski haline dönmüş toz bulutu daha da büyümüştü. Gördüğü manzarayı umursamayarak elindeki asayla kendi asasını çağırdı. “Accio Bela Çiçeği!” kendi asasının da eline gelmesiyle oradan cisimlenmesi bir oldu…

Islak gözlerinin arasından etrafına baktığında acısı bir kat daha fazla artmıştı. Cisimlenirken aklına ilk gelen yer bu mükemmel çayır olmuştu. Burada Colin ile birlikte çok fazla vakit geçirirlerdi. Hissettiği acıyla olduğu yere düşercesine kendini attı. Gözyaşları sağanak bir yağmur gibi hiç durmadan akıyordu. Kendi elleriyle bir düşmanını öldürmüştü, dışarıdan görünen buydu sadece.. Valerie yani Colin’in biricik Rie’si kendi elleriyle hayatının aşkını öldürmüştü. Yaptığı o lanetten büyük bir pişmanlık duyuyor ve hıçkırıklar arasında sarsılarak ağlamaya devam ediyordu.
On beş dakika…
Yarım saat…
Kırk beş dakika…
Ve bir saat…
Dakikalar birbirini kovalarken gözyaşlarının şiddeti ve şokun etkisi azalıyordu. Sonunda yavaş yavaş düşünmeye başlamıştı Adela. Ne için ağlıyordu, Colin öldüğü için mi? Evet onu öldürdüğü için ağlıyordu, peki ama neden? Bunca zamandır hep birilerini öldürmek çok kolay olmuşken Colin’i öldürmek neden bu kadar acı veriyordu? Cevap basitti: Valerie Colin’e aşıktı, hala… Colin’in onu sevmediğini bile bile, onun sadece Adela’dan bilgi sızdırmak için yanında olduğunu bile bile Colin’e aşıktı. Hayatında hiçbir erkekte olmadığı kadar farklı hissetmişti onunla. Diğerleriyle gönül eğlendirmişken Colin’i gerçekten sevmişti, bu yüzden zor geliyordu onun öldürülmesi bizzat kendi tarafından. Düşüncelerden sıyrılmak için başını iki yana salladı ve kendini aptal gibi hissetti. Evini basan onu ve kardeşlerini öldürmek ya da Azkaban’a tıkmak isteyen bir pislik için tam bir saat gözyaşı dökmüştü. Colin onun düşmanıydı ve Adela yapması gerekeni yaparak onu öldürdü. Bunda bu kadar abartılacak bir şey yoktu. Aklı bunları savunuyor haklı olduğunu büyük bir baskıyla kabul ettirmeye çalışıyordu ancak yüreği hala ağlama taraftarıydı. Valerie yapacağı şeyi çok iyi biliyordu. Kendinden emin bir şekilde yerinden kalktı, son defa uçsuz bucaksızmış gibi görünen çayırda gözlerini dolaştırdı. Alabildiğine yeşillik ve onun üzerine özenle yerleştirilmiş kır çiçeği öbekleri.. Bu çayıra bir daha gelmeyi düşünmüyordu Adela bu yüzden derin bir iç çekti ve bir saat önce bıraktığı malikanelerini düşünerek cisimlendi. Karanlık taraf için yapılması gereken bir çok iş vardı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Beatricia Gallagher
Yönetim
Yönetim
avatar

Mesaj Sayısı : 584
Gerçek İsim : Yağmur
Patronus : Kuğu. Sihirsel Soy : Melez.
Özel Yetenek : Görücü.
En Belirgin Özellik : Ayşinsever
Rpg Puanı :
100 / 100100 / 100
Düello Gücü :
50 / 10050 / 100

MesajKonu: Geri: ~ Carlie B. ~   Cuma Haz. 24, 2011 7:56 am

Betimleme: 24/30
Renk ve Paragraf Düzeni: 6/10
Uzunluk: 4/5
İmla Düzeni: 8/10
Anlatım: 26/30
Kurgu: 13/15

Toplam:81

Betimlemeler azdı, daha çok yer vermelisin. Görüntü vasattı, renk seçimini beğenmedim. Kurgu iyiydi, anlatımında güzeldi.




SENİYERİM:
 

SENİDEYERİM:
 

Alİşte:
 

Ühü:
 


OHA RUPERT'İN DOĞUM GÜNÜ HERKES KUTLASIN RUPERT RUPERT RUPERT RUPERT RUPERT HER ŞEYİM HER ŞEYİM HER ŞEYİM HER ŞEYİM.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://twitter.com/#!/yagmurayyildiz
 
~ Carlie B. ~
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Karakter İşlemleri :: Puan Belirleme-
Buraya geçin: